شمارهٔ ۲۱

ادامه‌ی باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

1. شمارهٔ ۲۳بد چند کنی‌؟ کار نکو کن بنشین
2. شمارهٔ ۲۴هر دل که به نفس ره به آگاهی برد
3. شمارهٔ ۲۵از کس چو سخن نمیپذیری آخر
4. شمارهٔ ۲۶ای عقلِ تو کرده مبتلای خویشت
5. شمارهٔ ۲۷دردا که دلی که در جهان کار نداشت
6. شمارهٔ ۲۸مائیم به امر، پای ناآورده
7. شمارهٔ ۲۹گاهی به هوس حرف فنا میخوانیم
8. شمارهٔ ۳۰مائیم که نه سوخته و نه خامیم