شمارهٔ ۲۵

ادامه‌ی باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

1. شمارهٔ ۲۷دردا که دلی که در جهان کار نداشت
2. شمارهٔ ۲۸مائیم به امر، پای ناآورده
3. شمارهٔ ۲۹گاهی به هوس حرف فنا میخوانیم
4. شمارهٔ ۳۰مائیم که نه سوخته و نه خامیم
5. شمارهٔ ۳۱یک عاشق پاک و یک دل زنده کجاست
6. شمارهٔ ۳۲دردا که غرور بود و بسیاری بود
7. شمارهٔ ۳۳بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
8. شمارهٔ ۳۴مسکین دل من تخم طلب کاشته بود