شمارهٔ ۲۷

ادامه‌ی باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

1. شمارهٔ ۲۹گاهی به هوس حرف فنا میخوانیم
2. شمارهٔ ۳۰مائیم که نه سوخته و نه خامیم
3. شمارهٔ ۳۱یک عاشق پاک و یک دل زنده کجاست
4. شمارهٔ ۳۲دردا که غرور بود و بسیاری بود
5. شمارهٔ ۳۳بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
6. شمارهٔ ۳۴مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
7. شمارهٔ ۳۵گه خلوت بینِ هفت گلشن بودم