شمارهٔ ۲۶

ادامه‌ی باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود

1. شمارهٔ ۲۸مائیم به امر، پای ناآورده
2. شمارهٔ ۲۹گاهی به هوس حرف فنا میخوانیم
3. شمارهٔ ۳۰مائیم که نه سوخته و نه خامیم
4. شمارهٔ ۳۱یک عاشق پاک و یک دل زنده کجاست
5. شمارهٔ ۳۲دردا که غرور بود و بسیاری بود
6. شمارهٔ ۳۳بیچاره دلم که خویش حُرْ میپنداشت
7. شمارهٔ ۳۴مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
8. شمارهٔ ۳۵گه خلوت بینِ هفت گلشن بودم