شمارهٔ ۲۰

ادامه‌ی باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان

1. شمارهٔ ۲۲شد رنجِ دلم فَرِهْ چه تدبیر کنم
2. شمارهٔ ۲۳دل والِه و عقل مست و جان حیران است
3. شمارهٔ ۲۴دل او کاکح دیدار نداشت
4. شمارهٔ ۲۵آن قوم که جامه لاجوردی کردند
5. شمارهٔ ۲۶جان معنی لطف و قهر نتواند بود
6. شمارهٔ ۲۷هم قصّهٔ یار میبنتوان گفتن
7. شمارهٔ ۲۸نه هیچ کس از قالب دین مغز چشید
8. شمارهٔ ۲۹این درد جگرسوز که در سینه مراست