پرش به محتوای اصلی
عطار

عطار

دفتر اول

۱۰۲ شعر

فهرست اشعار

  1. بخش ۶۱ - در نمودار سرّ اعیان کل فرماید نمود حق نه چیزی هست بازی
  2. بخش ۶۲ - رفتن ابلیس به تلبیس در بهشت در دهان مار از جهت مکر کردن با آدم علیه افضل الصّلوات و اکمل التحیات چو شد شیطان سوی جنّت ابا مار
  3. بخش ۶۳ - در مناجات کردن شیطان با حق و یاری خواستن او در بیرون آوردن آدم (ع) از بهشت چنین دیدم من اندر لوح اسرار
  4. بخش ۶۴ - در بلای عشق کشیدن و لقای دوست دیدن فرماید بلای عشق قربت برکشیدم
  5. بخش ۶۵ - در طلب دوست و اعیان کل و گنج حققی یافتن و اسرار امیرالمؤمنین علی کرّم اللّه وجهه در جاة گفتن فرماید طلب کن گر بدیدی تو در اینجا
  6. بخش ۶۶ - در پردههای اسرار نی فرماید چه میگوئی همی گوید که بشتاب
  7. بخش ۶۷ - در اسرارِ نفس مردم و نمود عشق بهر نوع فرماید نفس با من همی گوید نهانی
  8. بخش ۶۸ - سؤال کردن امیرالمؤمنین و امام المتّقین اسداللّه الغالب علی ابن ابی طالب علیه السّلام و جواب دادن نی در اسرارها فرماید ز من پرسید حیدر کیستی تو
  9. بخش ۶۹ - در مکر کردن شیطان آدم را در خوردن گندم و ناپدید شدن شیطان و گندم خوردن حضرت آدم علیه السّلام و الصلاة فرماید از آن تلبیس چون شیطان نهان شد
  10. بخش ۷۰ - در عریانی و بی روئی آدم علیه السّلام گوید و ملامت کردن حضرت جبرئیل علیه السلام مر او را در خوردن گندم فرماید بحالی جبرئیل آمد ز داور
  11. بخش ۷۱ - در عتاب کردن حضرت آفریدگار عزّ شأنه با آدم در گندم خوردن و عاجز شدن آدم در گناه و مقرّ شدن و توبه کردن فرماید ندا آمد زحضرت ناگهانی
  12. بخش ۷۲ - نداکردن حضرت آفریدگار عزّ شأنه با آدم علیه السّلام که چون عجز آوردی از عقوبت تو درگذشتم و امّا از بهشت بیرون رو پس آنگه حق تعالی گفت آدم
  13. بخش ۷۳ - در بیرون کردن جبرئیل علیه السلام حضرت آدم صفی را از بهشت ونصیحت کردن جبرئیل اورا فرماید کنون جبریل بیرون بر تو آدم
  14. بخش ۷۴ - در تجلی جلال و ناپدید شدن اشیاء فرماید جلال من فنای جاودانیست
  15. بخش ۷۵ - دروحدت صرف و یکتائی ذات و صفات فرماید منم اللّه ودرعین کمالم
  16. بخش ۷۶ - در سؤال کردن کسی از منصور حلّاج در سرّ دوستی حق تعالی و جواب گفتن او با تمام فرماید یکی پرسید ازمنصور حلّاج
  17. بخش ۷۷ - حکایت چنین گفته‌ست عبّادی یکی روز
  18. بخش ۷۸ - در حق بینی و آداب بجای آوردن فرماید همه حق بینی اینجا در یقین باز
  19. بخش ۷۹ - در تقریر کردن شیخ ابوسعید ابوالخیر در تمثیل بدریای معانی و گمشدن دروی مثال قطره فرماید چنین گفت آن بزرگ پیر اعظم
  20. بخش ۸۰ - در خطاب کردن با روح القدس و فضایل آن گفتن و عجز و مسکینی آوردن و تسلیم شدن در همه احوال فرماید الا ای جوهر قدسّی یکتای
  21. بخش ۸۱ - درخواب دیدن عاشق که گوش معشوق بدست گرفته و از خواب بیدار شدن و گوش خود را در دست خود دیدن فرماید چنان مدهوش عشق اندر فنا بود
  22. بخش ۸۲ - در نگاه کردن درویش در کواکب و پاسخ دادن ایشان در اسرار نهانی و طلب کردن مقصود فرماید مگر میکرد درویشی نگاهی
  23. بخش ۸۳ - در هاتف شب و آواز دادن و رهنمائی کردن مرد درویش را فرماید یکی هاتف مر او را داد آواز
  24. بخش ۸۴ - در سؤال کردن مرید از حضرت شیخ که شیطان مرا زحمت می‌دهد و جواب دادن شیخ مرید را فرماید یکی پیری ز پیران گشت واصل
  25. بخش ۸۵ - در خطاب کردن شیخ توبه و تمثیل و حقیقت کل فرماید چنین گفته‌ست شیخ مهنه آن پیر
  26. بخش ۸۶ - حکایت کردن از شیخ شبلی در بی نشانی حسین منصور از عالم و در بی نشانی یافتن فرماید چنین گفت است شبلی پیر عشاق
  27. بخش ۸۷ - مناجات کردن شیخ اکّافی در حضرت آفریدگار عزّ شانه و آمرزش خواستن او از حق شبی میگفت اکّافی همین راز
  28. بخش ۸۸ - در جواب دادن اکّافی قدّس سره هاتف غیب و اسرارهای نهانی یافتن فرماید یکی هاتف مر او را داد آواز
  29. بخش ۸۹ - در التماس کردن فناء کل حضرت سلطان العارفین از شیخ حسین منصور قدّس اللّه روحهما فرماید زبان بگشاد و گفت ای راز مطلق
  30. بخش ۹۰ - در جواب دادن حسین منصور بایزید را قدّس اللّه روحهما فرماید جوابش داد آن دم صاحب راز
  31. بخش ۹۱ - حکایت در ادب و عزّت نگاهداشتن در حضرت باری فرماید حقیقت چون ز عزت دم نهانی
  32. بخش ۹۲ - در سؤال از پیر طریقت درسر نگاهداشتن از خلق و جواب دادن وی سائل را فرماید یکی شد پیش آن پیر طریقت
  33. بخش ۹۳ - سؤال کردن یکی از حسین منصور در دریافتن اسرار کلّ و جواب دادن او مسائل را یکی منصور را پرسید ناگاه
  34. بخش ۹۴ - در حکایت پاکبازی و طلب کردن حقیقت ذات و آوازدادن هاتف آن طالب را فرماید چنین گفته‌ست اینجا پاکبازی
  35. بخش ۹۵ - پاسخ دادن پاکباز هاتف غیب را و عجز آوردن او از خودی خود در آن دم گفت تو جان جهانی
  36. بخش ۹۶ - در خطاب هاتف غیب پاکباز را و درد او را استماله کردن و دلخوشی فرماید خطاب آمد که بخشیدم دلت را
  37. بخش ۹۷ - در اثبات ذات کل در خلاصۀ آدمیان فرماید تو داری نور یار از عین توفیق
  38. بخش ۹۸ - در نصیحت کردن سالک دردمند و در مراقبت احوال خود کردن فرماید ز خود غایب مشو ای دل زمانی
  39. بخش ۹۹ - در آگاهی دل در اسرارو از تقلید دور شدن فرماید دلا بیدار شو از خواب غفلت
  40. بخش ۱۰۰ - در ترک پندار خود کردن و از صورت درگذشتن و معانی دریافتن فرماید دلا تا چند سر گردان شمعی
  41. بخش ۱۰۱ - در صفت وصل و دریافتن راز کل بهر نوع فرماید تو او باشی و او تو من چگویم
  42. بخش ۱۰۲ - در ترک صفت صورت و یکتا بودن فرماید دلا چون دوست دیدی هم بر یار

متن اشعار به نقل از گنجور.