عطار
المقالة السابع عشر
پسر گفتش بر محبوب و معیوب
تو می‌دانی که ملکت هست مطلوب
بزرگان و حکیمان زبردست
بایشان قوت می‌جویند پیوست
نه هرگز جمع دیدم نه پریشان
که فارغ بود از درگاه ایشان
عطار
ادامه‌ی بخش هفدهم
- (۱) حکایت گوسفندان و قصّابچنین گفت آن امیر دردمندان
- (۲) حکایت باز با مرغ خانگیز مرغ خانگی بازی برآشفت
- (۳) حکایت آن بیننده که از احوال مردگان خبر میدادیکی بینندهٔ معروف بودی
- (۴) حکایت جواب آن شوریده حال در کار جهانیکی پرسید آن شوریده‌جان را
- (۵) حکایت سؤال کردن آن مرد دیوانه از کار حق تعالییکی پرسید ازان دیوانه ساری
- (۶) حکایت جهاز فاطمه رضی الله عنهااُسامه گفت سیّد داد فرمان
- (۷) حکایت آن پیر که دختر جوان خواستمگر پیری یکی دختر جوان خواست
- (۸) حکایت آن درویش با ابوبکر ورّاقشبی در خواب دید آن مردِ مشتاق
درباره‌ی عطار
فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.