غزل شمارهٔ ۷۳۶

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۷۳۸من کیم اندر جهان سرگشته‌ای
2. غزل شمارهٔ ۷۳۹دوش وقت صبح چون دل داده‌ای
3. غزل شمارهٔ ۷۴۰ماه را در مشک پنهان کرده‌ای
4. غزل شمارهٔ ۷۴۱مورچهٔ قیرفام بر قمر آورده‌ای
5. غزل شمارهٔ ۷۴۲ای که ز سودای عشق بی سر و پا مانده‌ای
6. غزل شمارهٔ ۷۴۳بوی زلفت در جهان افکنده‌ای
7. غزل شمارهٔ ۷۴۴بحری است عشق و عقل ازو برکناره‌ای
8. غزل شمارهٔ ۷۴۵گر کسی یابد درین کو خانه‌ای