پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۷۳۳

ای گرد قمر خطی کشیده

دل در خط تو ز جان بریده

هم زلف تو توبه‌ها شکسته

هم خط تو پرده‌ها دریده

مشکی که بر خط تو گردی است

در گرد خط تو نارسیده

خط تو هزار بیش دارد

چون مشک خطا درم خریده

بر هیچ ورق ندیده خطی

خوشتر ز خط تو هیچ دیده

سر بر خط تو نهاده طوطی

سر سبزی خط تو گزیده

کس گرد قمر نشان نداده است

از قیر چنین خطی دمیده

تا دید دلم خط خوش تو

یک لحظه نماند آرمیده

چون خواست کشید پای از خط

وز خط تو خواست شد رمیده

در قیر خطت گرفت پایش

زان می‌آید به سر دویده

سر به سر خط تو نهاده عطار

وز خط دو کون سر کشیده

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۷۳۵جهان جمله تویی تو در جهان نه
  2. غزل شمارهٔ ۷۳۶ای شکر با لب تو شیرین نه
  3. غزل شمارهٔ ۷۳۷ای راه تو بحر بی کرانه
  4. غزل شمارهٔ ۷۳۸من کیم اندر جهان سرگشته‌ای
  5. غزل شمارهٔ ۷۳۹دوش وقت صبح چون دل داده‌ای
  6. غزل شمارهٔ ۷۴۰ماه را در مشک پنهان کرده‌ای
  7. غزل شمارهٔ ۷۴۱مورچهٔ قیرفام بر قمر آورده‌ای
  8. غزل شمارهٔ ۷۴۲ای که ز سودای عشق بی سر و پا مانده‌ای
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.