پرش به محتوای اصلی
عطار عطار

غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۸۵

عاشقان زنده‌دل به نام تو اند

تشنهٔ جرعه‌ای ز جام تو اند

تا به سلطانی اندر آمده‌ای

دل و جان بندهٔ غلام تو اند

زیر بار امانت غم تو

توسنان زمانه رام تو اند

سرکشان بر امید یک دانه

دانه نادیده صید دام تو اند

کاملان وقت آزمایش تو

در ره عشق ناتمام تو اند

رهنمایان راه بین شب و روز

در تماشای احترام تو اند

صد هزار اهل درد وقت سحر

آرزومند یک پیام تو اند

همچو عطار بی‌دلان دگر

زندهٔ یادگار نام تو اند

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۲۸۷آنها که پای در ره تقوی نهاده‌اند
  2. غزل شمارهٔ ۲۸۸عاشقان از خویشتن بیگانه‌اند
  3. غزل شمارهٔ ۲۸۹پیش رفتن را چو پیشان بسته‌اند
  4. غزل شمارهٔ ۲۹۰ز لعلت زکاتی شکر می‌ستاند
  5. غزل شمارهٔ ۲۹۱نه قدر وصال تو هر مختصری داند
  6. غزل شمارهٔ ۲۹۲دلی کز عشق تو جان برفشاند
  7. غزل شمارهٔ ۲۹۳روی تو کافتاب را ماند
  8. غزل شمارهٔ ۲۹۴عقل در عشق تو سرگردان بماند
همه‌ی غزلیات ←

عطار درباره‌ی عطار

فَریدالدّین ابوحامِد محمّد عطّار نِیشابوری (۵۴۰ - ۶۱۸ قمری) یکی از عارفان و شاعران ایرانی بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است. او در سال ۵۴۰ هجری برابر با ۱۱۴۶ میلادی در نیشابور زاده شد. وی یکی از پرکارترین شاعران ایرانی به شمار می‌رود و بنا به نظر عارفان در زمینهٔ عرفانی از مرتبه‌ای بالا برخورد...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.