پرش به محتوای اصلی
عسجدی عسجدی

اشعار باقیمانده

شمارهٔ ۱ - از مدایح

بامید قبولت بکر فکرم

چو بهر یوسف مصری زلیخا

بانواع نفایس خویشتن را

بسان نوعروسی کرده آسا

کسی کز خدمتت دوری کند هیچ

برو دشمن شود گردون گردا

ادامه‌ی اشعار باقیمانده

  1. شمارهٔ ۳ - از قطعاتکوس تو اندر خوردنی، هر روزگار اندر منه
  2. شمارهٔ ۴ - آفتابرحمتی کن پرده از رخ برمیفکن زینهار
  3. شمارهٔ ۵ - خد و لب و دندان معشوقبخد و آن لب و دندانش بنگر
  4. شمارهٔ ۶ - در سخای ممدوح گویدبا سرشگ سخای او کس را
  5. شمارهٔ ۷ - تعریف شمعبر من آمد و آورد و بر فروخته شمع
  6. شمارهٔ ۸ - در صفت جود ممدوحبه بخشش کف او ساعتی وفا نکند
  7. شمارهٔ ۹ - ولهپیش او کی شوند باز سپید
  8. شمارهٔ ۱۰ - تغزلبرخیز و برافروز هلا قبله زردشت
همه‌ی اشعار باقیمانده ←

عسجدی درباره‌ی عسجدی

عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.