عسجدی
شمارهٔ ۷ - تعریف شمع
بر من آمد و آورد و بر فروخته شمع
چو طبع مرد نشاطی چو جان مرد لبیب
نبود زهره به لطف هوا به شکل شهاب
به شبه نیزه به لون قلم به قد قضیب
عسجدی
ادامه‌ی اشعار باقیمانده
- شمارهٔ ۹ - ولهپیش او کی شوند باز سپید
- شمارهٔ ۱۰ - تغزلبرخیز و برافروز هلا قبله زردشت
- شمارهٔ ۱۱ - قطعهآمد آن رگ‌زن مسیح‌پرست
- شمارهٔ ۱۲ - رباعیتا مشک سیاه من سمن پوشیدست
- شمارهٔ ۱۳ - رباعیای گشته خجل آبحیات از دهنت
- شمارهٔ ۱۴ - غمزه یارز بس خونها که می ریزی به غمزه
- شمارهٔ ۱۵ - ولهجغد که با باز و با کلنگان پرد
- شمارهٔ ۱۶ - از قصیده ایشادی و بقا بادت و زین بیش نگویم
درباره‌ی عسجدی
عبدالعزیز پسر منصور مشهور به عَسجَدی مروزی شاعر ایرانی است که در اواخر سدهٔ چهارم و اوایل سدهٔ پنجم هجری می‌زیست. وی از شاعران دربار سلطان محمود غزنوی بود. گمان برده می‌شود که وی پس از مرگ سلطان محمود در دربار پسر وی سلطان مسعود غزنوی و همچنین پس از وی در دبار سلطان مودود غزنوی پسر سلطان مسعود نیز شاعری می‌کرد. وی در...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.