علی اشتری
شمارهٔ ۴ - صبح و شب
آن مه که گشوده لعل لب میخندد
بر گریه من به بین عجب میخندد
بر روز سیاه من چو خندد، گوئی:
صبح است و بتاریکی شب میخندد
علی اشتری
آن مه که گشوده لعل لب میخندد
بر گریه من به بین عجب میخندد
بر روز سیاه من چو خندد، گوئی:
صبح است و بتاریکی شب میخندد
دربارهی علی اشتریعلی اشتری متخلص به فرهاد (۱۳۰۱–۱۳۴۰) شاعر غزلسرای اهل ایران بود. پدرش احمدخان اشتری که در شعر تخلص «یکتا» داشت شاعر، نقاش و برای مدتی نیز عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. وی در نزد پدر برخی از فنون ادب را آموخت و تحصیلات خود را در مدرسهٔ شرف به پایان رساند. وی از نوجوانی به سرودن پرداخت و تخلص فرهاد را برای خود بر...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.