علی اشتری
شمارهٔ ۷ - غنچه بخت
صد گونه بلا، ز گشت انجم دیدم
صد ننگ ولی ز چشم مردم دیدم
صد شکر! که دوش بر لب غنچه بخت
از بوسه شبنمی، تبسم دیدم
علی اشتری
صد گونه بلا، ز گشت انجم دیدم
صد ننگ ولی ز چشم مردم دیدم
صد شکر! که دوش بر لب غنچه بخت
از بوسه شبنمی، تبسم دیدم
دربارهی علی اشتریعلی اشتری متخلص به فرهاد (۱۳۰۱–۱۳۴۰) شاعر غزلسرای اهل ایران بود. پدرش احمدخان اشتری که در شعر تخلص «یکتا» داشت شاعر، نقاش و برای مدتی نیز عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. وی در نزد پدر برخی از فنون ادب را آموخت و تحصیلات خود را در مدرسهٔ شرف به پایان رساند. وی از نوجوانی به سرودن پرداخت و تخلص فرهاد را برای خود بر...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.