پرش به محتوای اصلی
علی اشتری علی اشتری

رباعیات

شمارهٔ ۱۳ - رنج می

این رنج که من ز گردش می دیدم

از گردش روزگار دون کی دیدم

هر بد که بخلق کردم از مستی بود

خود نیز هرآنچه دیدم از وی دیدم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵ - بهارهنگام بهار و چون بهشت است چمن
  2. شمارهٔ ۱۶ - میگسارم باشیآنروز خوشم که در کنارم باشی
  3. شمارهٔ ۱۷ - در سایه سروآنروز خوشم که نو بهاری باشد
همه‌ی رباعیات ←

علی اشتری درباره‌ی علی اشتری

علی اشتری متخلص به فرهاد (۱۳۰۱–۱۳۴۰) شاعر غزلسرای اهل ایران بود.  پدرش احمدخان اشتری که در شعر تخلص «یکتا» داشت شاعر، نقاش و برای مدتی نیز عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. وی در نزد پدر برخی از فنون ادب را آموخت و تحصیلات خود را در مدرسهٔ شرف به پایان رساند. وی از نوجوانی به سرودن پرداخت و تخلص فرهاد را برای خود بر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.