پرش به محتوای اصلی
عارف قزوینی عارف قزوینی

تصنیف‌ها

شمارهٔ ۲۴

از خراسان در اعصار

شد دو نار پدیدار

هر دو با روح سرشار

روح آن شاد، زنده این باد

روح آن شاد، زنده این باد

ما از امرش

تا که جانی

هست باقی

سرنتابیم

تا دمار از روزگار دشمنان دون، برآریم

ادامه‌ی تصنیف‌ها

  1. شمارهٔ ۲۶ای دست حق پشت و پناهت بازآ
  2. شمارهٔ ۲۷تا رخت مقید نقاب است
  3. شمارهٔ ۲۸ - مارش خونخون چو سرچشمۀ آب حیات است
  4. شمارهٔ ۲۹ - مارش جمهوریروی دلکش، موی دیجور
  5. شمارهٔ ۳۰رحم ای خدای دادگر کردی نکردی
  6. شمارهٔ ۳۱«ژیان» هاف هافو شو هاف کن ببینم
  7. شمارهٔ ۳۲ - باد خزانیتاریخ دقیق خلق این تصنیف معلوم نیست اما به عنوان آخرین تصنیف در دیوان عارف آمده و او آن را طبق گفتهٔ خودش در اسفند ماه ۱۳۰۳ ه.ش در تبریز «به یاد دلاوران آذربایجانی» خوانده است.
  8. شمارهٔ ۳۳گو به ساقی، کز ایاغی، ترکن دماغی
همه‌ی تصنیف‌ها ←

عارف قزوینی درباره‌ی عارف قزوینی

ابوالقاسم عارف قزوینی (۱۲۵۹–۱۳۱۲ ه.ش)، شاعر و تصنیف‌ساز اهل ایران بود. عارف در سال ۱۲۵۹ هجری شمسی در قزوین متولد شد. پدرش «ملاهادی وکیل» بود. عارف صرف و نحو عربی و فارسی را در قزوین فراگرفت. خط شکسته و نستعلیق را بسیار خوب می‌نوشت. موسیقی را نزد میرزاصادق خرازی فراگرفت. مدتی به اصرار پدر در پای منبر میرزا حسن واعظ، یک...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.