پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۶

با روی تو از عافیت افسانه بماند

وز چشم تو عقل شوخ و دیوانه بماند

ایام زفتنهٔ‌تو در گوشه نشست

خورشید ز سایهٔ تو در خانه بماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۸ما را به جز از نیاز هیچ چیز نماند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۹تا طارم نه سپهر آراسته‌اند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۰چشم و دل من که هرچه گویم هستند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۱یاران به جهان چشم چو گل بگشادند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۲زان پس که دل و دیده بر من سپرند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۳بس دور که چرخ و اختران بگذراند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۴در بزمگهی که مطربی کوس کند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۵زلف تو مصاف عنبر تر شکند
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.