پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۸

ما را به جز از نیاز هیچ چیز نماند

در کیسهٔ عقل نقد تمییز نماند

گه گاه به آب دیده دل‌خوش شدمی

چندان بگریستم که آن نیز نماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۰چشم و دل من که هرچه گویم هستند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۱یاران به جهان چشم چو گل بگشادند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۲زان پس که دل و دیده بر من سپرند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۳بس دور که چرخ و اختران بگذراند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۴در بزمگهی که مطربی کوس کند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۵زلف تو مصاف عنبر تر شکند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۶دلدار دل مرا ز من باز افکند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۷دلبر چو ز من قوت روان باز افکند
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.