پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۴

در بزمگهی که مطربی کوس کند

بر تیر قضا تیر تو افسوس کند

رایات تو گر روی به بغداد نهد

دجله به در ریش زمین بوس کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۶دلدار دل مرا ز من باز افکند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۷دلبر چو ز من قوت روان باز افکند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۸خوش خوش چو مرا دم تودر دام افکند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۹گردون به خیال سیر نانت نکند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۸۰شادم به تو گر فلک حزینم نکند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸۱شمشیر تو با خصم تو پیمان نکند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸۲سلطان غمت بنده‌نوازی نکند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸۳گلها چو به باغ جلوه را ساز کنند
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.