پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۷۵

زلف تو مصاف عنبر تر شکند

لعل تو نهال شهد و شکر شکند

گل کیست که با رخ تودر باغ آید

وانگه دو سه روز خویشتن برشکند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷۷دلبر چو ز من قوت روان باز افکند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۷۸خوش خوش چو مرا دم تودر دام افکند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۷۹گردون به خیال سیر نانت نکند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۸۰شادم به تو گر فلک حزینم نکند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۸۱شمشیر تو با خصم تو پیمان نکند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۸۲سلطان غمت بنده‌نوازی نکند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۸۳گلها چو به باغ جلوه را ساز کنند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۸۴این طایفه گر مروت آیین نکنند
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.