پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۵

خورشید به روشنی رایت ماند

گردون ز شرف به خاک پایت ماند

دوزخ به عتاب جان‌گزایت ماند

فردوس به عرصهٔ سرایت ماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۷مسعود سعادت جهان بود نماند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۸ما را به جز از نیاز هیچ چیز نماند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۹تا طارم نه سپهر آراسته‌اند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۷۰چشم و دل من که هرچه گویم هستند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۱یاران به جهان چشم چو گل بگشادند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۲زان پس که دل و دیده بر من سپرند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۳بس دور که چرخ و اختران بگذراند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۴در بزمگهی که مطربی کوس کند
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.