پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۶۴

هم ابر به دست درفشانت ماند

هم برق به تیغ جان ستانت ماند

هم رعد به کوس قهرمانت ماند

هم ژاله به باران کمانت ماند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۶۶با روی تو از عافیت افسانه بماند
  2. رباعی شمارهٔ ۱۶۷مسعود سعادت جهان بود نماند
  3. رباعی شمارهٔ ۱۶۸ما را به جز از نیاز هیچ چیز نماند
  4. رباعی شمارهٔ ۱۶۹تا طارم نه سپهر آراسته‌اند
  5. رباعی شمارهٔ ۱۷۰چشم و دل من که هرچه گویم هستند
  6. رباعی شمارهٔ ۱۷۱یاران به جهان چشم چو گل بگشادند
  7. رباعی شمارهٔ ۱۷۲زان پس که دل و دیده بر من سپرند
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷۳بس دور که چرخ و اختران بگذراند
همه‌ی رباعیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.