پرش به محتوای اصلی
انوری انوری

غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۶۰

ساقیا بادهٔ صبوح بیار

دانهٔ دام هر فتوح بیار

قبلهٔ ملت مسیح بده

آفت توبهٔ نصوح بیار

هین که طوفان غم جهان بگرفت

می همزاد عمر نوح بیار

وز پی نفی عقل و راحت روح

راح صافی چو عقل و روح بیار

دلم از شعر انوری بگرفت

ای پسر قول بوالفتوح بیار

ادامه‌ی غزلیات

  1. غزل شمارهٔ ۱۶۲سلام علیک ای جفا پیشه یار
  2. غزل شمارهٔ ۱۶۳ای غم تو جسم را جانی دگر
  3. غزل شمارهٔ ۱۶۴دلدار به طبع گشت رام آخر
  4. غزل شمارهٔ ۱۶۵ای شده از رخ تو تاب قمر
  5. غزل شمارهٔ ۱۶۶ای پسر بردهٔ قلندر گیر
  6. غزل شمارهٔ ۱۶۷دلا در عاشقی جانی زیان‌گیر
  7. غزل شمارهٔ ۱۶۸ای جهان را به حضرت تو نیاز
  8. غزل شمارهٔ ۱۶۹تختهٔ عشق برنوشتم باز
همه‌ی غزلیات ←

انوری درباره‌ی انوری

اوحدالدین محمد ابن محمد (یا ابن اسحاق) شاعر و دانشمند ایرانی قرن ششم هجری است. وی از بسیاری از معلومات متداول زمان خود از قبیل منطق، موسیقی، ریاضی و نجوم بهره داشت. ابتدا مداح سلطان سنجر بود و پس از مرگ او و استیلای ترکان غز بر خراسان به ستایش امرا و سفرای بلاد مختلف مشغول شد، ولی در اواخر عمر زهد پیشه کرد و از ملازمت...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.