پرش به محتوای اصلی
عمعق بخاری عمعق بخاری

مقطعات و اشعار پراکنده

شمارهٔ ۲

خشم تو آبست، اگر در آب موج آتشست

حلم تو خاکست، اگر در خاک کوه آهنست

چنگ عزرائیل را مانَد سر شمشیر تو

زانکه عزرائیل را دایم عقیقین دامنست

رزمگاه تو به محشرگاه ماند که‌اندرو

مرد نشناسد که مردست از نهیبت یا زنست

ادامه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده

  1. شمارهٔ ۴بویی که از بهار نسیم صبا برد
  2. شمارهٔ ۵گله‌ها دارم و نگویم از آنک
  3. شمارهٔ ۶روز رزم او چو رایتهای او صف برکشند
  4. شمارهٔ ۷ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل
  5. شمارهٔ ۸با جام باده در وطن امروز برفروز
  6. شمارهٔ ۹کند گر تموّج هیولای اولی
  7. شمارهٔ ۱۰بس که بخشد کف تو دُر و گهر
  8. شمارهٔ ۱۱اندر زمانه جود تو تنگی رها نکرد
همه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده ←

عمعق بخاری درباره‌ی عمعق بخاری

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.