پرش به محتوای اصلی
عمعق بخاری عمعق بخاری

مقطعات و اشعار پراکنده

شمارهٔ ۷

ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل

من شیفته و فتنه آن سنبل و آن گل

زلفین تو قیریست بر انگیخته از عاج

رخسار تو شیریست برآمیخته با مل

زلفین تو زاغیست برآویخته هموار

دو ماه به منقار و دو خورشید به چنگل

ادامه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده

  1. شمارهٔ ۹کند گر تموّج هیولای اولی
  2. شمارهٔ ۱۰بس که بخشد کف تو دُر و گهر
  3. شمارهٔ ۱۱اندر زمانه جود تو تنگی رها نکرد
  4. شمارهٔ ۱۲گرفت آب کاشه ز سرمای سخت
  5. شمارهٔ ۱۳گر نیستی درون دلم آتش فراق
  6. شمارهٔ ۱۴به عمان قَدْرت فلک چون حباب
  7. شمارهٔ ۱۵به بزم وصال تو هر جرعه‌ای
  8. شمارهٔ ۱۶جهان چو چشم نگاران خرگهی گردد
همه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده ←

عمعق بخاری درباره‌ی عمعق بخاری

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.