شمارهٔ ۱۵

ادامه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده

1. شمارهٔ ۱۷مردم چشمم چو مرکز، پلک چون برهون شود
2. شمارهٔ ۱۸ندانم چه بردی برین بازی نرد
3. شمارهٔ ۱۹هرگز نبود خار به شوری چو نمک
4. شمارهٔ ۲۰سیرم از خوان سیه‌کاسه گردون، هرچند
5. شمارهٔ ۲۱سیمرغ وقت بود، ولیکن ز پنچ مرغ
6. شمارهٔ ۲۲ازین سپس تو ببینی دوان دوان در دشت
7. شمارهٔ ۲۳هنگام آنکه گل دمد از خاک بوستان
8. شمارهٔ ۲۴گویی که هست مردم چشمم چو آبخو