شمارهٔ ۱۷

ادامه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده

1. شمارهٔ ۱۹هرگز نبود خار به شوری چو نمک
2. شمارهٔ ۲۰سیرم از خوان سیه‌کاسه گردون، هرچند
3. شمارهٔ ۲۱سیمرغ وقت بود، ولیکن ز پنچ مرغ
4. شمارهٔ ۲۲ازین سپس تو ببینی دوان دوان در دشت
5. شمارهٔ ۲۳هنگام آنکه گل دمد از خاک بوستان
6. شمارهٔ ۲۴گویی که هست مردم چشمم چو آبخو
7. شمارهٔ ۲۵همیشه بود نعمتت را خورنده
8. شمارهٔ ۲۶این سر و تاج غزان و آن کت مهراج هند