پرش به محتوای اصلی
عمعق بخاری عمعق بخاری

مقطعات و اشعار پراکنده

شمارهٔ ۱

هزاران قبّهٔ عالی ، کشیده سر به ابر اندر

که کردی کمترین قبه سپهر برترین دروا

چو گرگ ظلم را کشتی به زور بازوی عدلت

ز انبوهی شده صحرای اقلیم تو چون کمرا

یکی دبه در افگندی به زیر پای اشتربان

یکی بر چهره مالیدی مهار ماده ما را

ادامه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده

  1. شمارهٔ ۳آن نه زلفست آنکه او برعارض رخشان نهاد
  2. شمارهٔ ۴بویی که از بهار نسیم صبا برد
  3. شمارهٔ ۵گله‌ها دارم و نگویم از آنک
  4. شمارهٔ ۶روز رزم او چو رایتهای او صف برکشند
  5. شمارهٔ ۷ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل
  6. شمارهٔ ۸با جام باده در وطن امروز برفروز
  7. شمارهٔ ۹کند گر تموّج هیولای اولی
  8. شمارهٔ ۱۰بس که بخشد کف تو دُر و گهر
همه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده ←

عمعق بخاری درباره‌ی عمعق بخاری

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.