پرش به محتوای اصلی
عمعق بخاری عمعق بخاری

مقطعات و اشعار پراکنده

شمارهٔ ۴

بویی که از بهار نسیم صبا برد

گویی همی ز طرهٔ دلدار ما برد

شمشاد طوق فاخته گردد به کوهسار

خلخال لاله، کبک دری را عطا برد

باشد صواب باده، چو از ناف یاسمین

باد شمال نافهٔ مشک ختا برد

ادامه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده

  1. شمارهٔ ۶روز رزم او چو رایتهای او صف برکشند
  2. شمارهٔ ۷ای عارض تو چون گل و زلف تو چو سنبل
  3. شمارهٔ ۸با جام باده در وطن امروز برفروز
  4. شمارهٔ ۹کند گر تموّج هیولای اولی
  5. شمارهٔ ۱۰بس که بخشد کف تو دُر و گهر
  6. شمارهٔ ۱۱اندر زمانه جود تو تنگی رها نکرد
  7. شمارهٔ ۱۲گرفت آب کاشه ز سرمای سخت
  8. شمارهٔ ۱۳گر نیستی درون دلم آتش فراق
همه‌ی مقطعات و اشعار پراکنده ←

عمعق بخاری درباره‌ی عمعق بخاری

امیرالشعرا شهاب‌الدین عَمعَق بُخاری (زادهٔ ۴۴۰ هجری قمری در بخارا، درگذشتهٔ ۵۴۲ یا ۵۴۳ قمری) مُکَنی به ابوالنجیب و ملقب به شهاب الدین و امیرالشعراء، از شاعران پارسی گوی سدهٔ پنجم و ششم قمری در ماوراءالنهر است. او به درگاه پادشاهان آل افراسیاب تعلق داشت و چند تن از امیران آن را مدح کرده‌است. اشعار وی آکنده از صنایع بدیع...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.