پرش به محتوای اصلی
اثیر اخسیکتی اثیر اخسیکتی

غزلیات

شمارهٔ ۶۴

باز مرا عشق کهن تازه شد

باز ز من شهر پر‌آوازه شد

دل ز برم رخت سفر بار کرد

جان ز پی‌اش تا درِ دروازه شد

رنج دل سوخته از حد گذشت

درد دل ریش ز اندازه شد

عشق اثیر ار چه کهن گشته بود

مژده شما را که ز سر تازه شد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۶تن بی‌غم تو جان نمی‌خواهد
  2. شمارهٔ ۶۷از لب یار شکر می‌باید
  3. شمارهٔ ۶۸که را هجرت به پرسش کمتر آید؟
  4. شمارهٔ ۶۹دست اَر همه بتان به جمال و وفا برند
  5. شمارهٔ ۷۰وصل شک نیست که در می‌باید
  6. شمارهٔ ۷۱بهار امسال خوشتر می‌نماید
  7. شمارهٔ ۷۲هر آنکس را که دلداری چو آن سرو سهی باشد
  8. شمارهٔ ۷۳یک‌ دمت خود غم دلم دارد
همه‌ی غزلیات ←

اثیر اخسیکتی درباره‌ی اثیر اخسیکتی

اثیرالدین ابوالفضل محمد بن طاهر اخسیکتی معروف به اثیر اخسیکتی (زادهٔ سال نامعلوم در اخسیکت، درگذشته به سال ۶۰۹ هجری قمری در خلخال) از شاعران مشهور سدهٔ ششم هجری است. اثیر در شهر اخسیکت زاده شد که در قرن ششم یکی از شهرهای آباد ماوراءالنهر در منطقهٔ فرغانه در شمال رود سیحون بوده‌است. اثیر سخنوری را در همانجا آغاز کرد. ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.