شمارهٔ ۲۲۱

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۲۳تا خنده زنان لبت به بستان آمد
2. شمارهٔ ۲۲۴تا کی ستمت بر دل نا شاد رسد
3. شمارهٔ ۲۲۵هر کس که به دقن بدندان نگزید
4. شمارهٔ ۲۲۶ایساقی جان که جای فدای تو بود
5. شمارهٔ ۲۲۷گر دل ز غبار غم درون پاک کند
6. شمارهٔ ۲۲۸در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
7. شمارهٔ ۲۲۹می خور که حیات جاودانت بدهند
8. شمارهٔ ۲۳۰چشم بد کس بچشم مستت نرسد