پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۶

ایساقی جان که جای فدای تو بود

خوش وقت کسی که خاک پای تو بود

آنجا که تویی هزار خورشید فلک

سرگشته چو ذره در هوای تو بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۸در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
  2. شمارهٔ ۲۲۹می خور که حیات جاودانت بدهند
  3. شمارهٔ ۲۳۰چشم بد کس بچشم مستت نرسد
  4. شمارهٔ ۲۳۱گر حسن چون حسن شیرین ننمود
  5. شمارهٔ ۲۳۲زان چشم سیه که دل سیه میگردد
  6. شمارهٔ ۲۳۳تا دست بود در وفا خواهم زد
  7. شمارهٔ ۲۳۴هر چند دلم بوصل فایز نشود
  8. شمارهٔ ۲۳۵هر چند دلم زعشق آزار کشید
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.