پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۴

هر چند دلم بوصل فایز نشود

در داغ فراق دوست عاجز نشود

هر چند که سوزمش بغم خامترست

خامیست دلم که پخته هرگز نشود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۶طالب که دلش در پی مطلوب بود
  2. شمارهٔ ۲۳۷گاهیم بعشق و مستی آموخته اند
  3. شمارهٔ ۲۳۸در آتش پدر نگاه لیلی چون کرد
  4. شمارهٔ ۲۳۹تا کی غم دل عاشق بی بخت خورد
  5. شمارهٔ ۲۴۰تا چند چنین عهد شکن خواهی بود
  6. شمارهٔ ۲۴۱خاک قدم تو نافه چین ارزد
  7. شمارهٔ ۲۴۲آمد غم دل که آب آدم ببرد
  8. شمارهٔ ۲۴۳آنشمع دمی ز چشم روشن نرود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.