پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۳

آنشمع دمی ز چشم روشن نرود

کز دیده سرشک تا بدامن نرود

یار از بر من برفت و حرمان وصال

دردیست که هرگز از دل من نرود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۵گر سینه ما چاک ز نظاره بود
  2. شمارهٔ ۲۴۶مشتاق تو فردوس برین را چکند
  3. شمارهٔ ۲۴۷می خور که فلک نقد بقا میدزدد
  4. شمارهٔ ۲۴۸هر که سگ تست بر دری ننشیند
  5. شمارهٔ ۲۴۹ما را شب هجر او آید چه شود؟
  6. شمارهٔ ۲۵۰در هجر تو خلق از سر و سامان شده اند
  7. شمارهٔ ۲۵۱از دل چو دمی غم تو بیرون نرود
  8. شمارهٔ ۲۵۲آنرا که مراد از در امید دهند
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.