پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۵

گر سینه ما چاک ز نظاره بود

ما را چه غم از طعنه بیکاره بود

تن خانه عاریت بود در بر جان

جان را چه زیان ز جامه گر پاره بود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴۷می خور که فلک نقد بقا میدزدد
  2. شمارهٔ ۲۴۸هر که سگ تست بر دری ننشیند
  3. شمارهٔ ۲۴۹ما را شب هجر او آید چه شود؟
  4. شمارهٔ ۲۵۰در هجر تو خلق از سر و سامان شده اند
  5. شمارهٔ ۲۵۱از دل چو دمی غم تو بیرون نرود
  6. شمارهٔ ۲۵۲آنرا که مراد از در امید دهند
  7. شمارهٔ ۲۵۳طاوس اگر بجلوه پر باز کند
  8. شمارهٔ ۲۵۴آن شمع دمی ز چشم روشن نرود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.