پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۴

آن شمع دمی ز چشم روشن نرود

کاین سیل سرشک تا بدامن نرود

یار از بر من برفت و حرمان وصال

داغیست که هرگز از دل من نرود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۶تا دل غم جان داشت بدلبر نرسید
  2. شمارهٔ ۲۵۷در هودج عشق عقل واپس نرسد
  3. شمارهٔ ۲۵۸گاهم ره بتخانه نکو می‌آید
  4. شمارهٔ ۲۵۹دل کز تو پریچهره مشوش باشد
  5. شمارهٔ ۲۶۰کس نیست که کشته ایماه نشد
  6. شمارهٔ ۲۶۱دل آینه دار ترک و تاجیک بود
  7. شمارهٔ ۲۶۲اهلی که ره علم و هنر میسپرد
  8. شمارهٔ ۲۶۳هر کو غم آنسرو سرافراز خرید
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.