پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۸

گاهم ره بتخانه نکو می‌آید

گاهم ز در تو های و هو می‌آید

در مشرب من کعبه و بتخانه یکیست

تا مرغ دلم کجا فرو می‌آید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۰کس نیست که کشته ایماه نشد
  2. شمارهٔ ۲۶۱دل آینه دار ترک و تاجیک بود
  3. شمارهٔ ۲۶۲اهلی که ره علم و هنر میسپرد
  4. شمارهٔ ۲۶۳هر کو غم آنسرو سرافراز خرید
  5. شمارهٔ ۲۶۴گر کشته شویم بر تو باری نرسد
  6. شمارهٔ ۲۶۵هرگاه که شمع قامتم میسوزد
  7. شمارهٔ ۲۶۶هرگز دلم از عشق پشیمان نشود
  8. شمارهٔ ۲۶۷بر چرخ نه هر ستاره یی زهره بود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.