پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۲

اهلی که ره علم و هنر میسپرد

خواهد که ز عرش نام او برگذرد

خوش آنکه چو من شود سگ کوی حبیب

تا نام کسش میان مردم نبرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۴گر کشته شویم بر تو باری نرسد
  2. شمارهٔ ۲۶۵هرگاه که شمع قامتم میسوزد
  3. شمارهٔ ۲۶۶هرگز دلم از عشق پشیمان نشود
  4. شمارهٔ ۲۶۷بر چرخ نه هر ستاره یی زهره بود
  5. شمارهٔ ۲۶۸عیش و طرب از مایه هستی خیزد
  6. شمارهٔ ۲۶۹ایسرو سهی هر که هوای تو کند
  7. شمارهٔ ۲۷۰در بحر غم تو عالمی جان دادند
  8. شمارهٔ ۲۷۱ای جان جهان تن تو را درد مباد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.