پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۰

در بحر غم تو عالمی جان دادند

وز خون جگر خجلت عمان دادند

ابروی تو سرنگون کند کشتی عمر

زان مردم دیده دل بطوفان دادند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷۲عشقت که زغم رشته جانم گسلد
  2. شمارهٔ ۲۷۳آن تنگ دهن که غنچه حیرانش شد
  3. شمارهٔ ۲۷۴جان بهر غمست و بیغم امکان نبود
  4. شمارهٔ ۲۷۵آنسرو قدان که گلرخ و ماه وشند
  5. شمارهٔ ۲۷۶در عشق اساس چاره کردن نبود
  6. شمارهٔ ۲۷۷یارب دل کس جز از تو خرم نشود
  7. شمارهٔ ۲۷۸از هر چه در این دایره موجود بود
  8. شمارهٔ ۲۷۹آن جو که بریده گشت از چشمه خود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.