پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷۹

آن جو که بریده گشت از چشمه خود

در گلشن خاک رفت و سیری بنمود

از رنگ برنگ گشت و از شاخ بشاخ

باز آمد و پیوست بدریای وجود

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۸۱طایر صفتان بخلق زوری نگنند
  2. شمارهٔ ۲۸۲اهلی بسخن کشت تو خرمن نشود
  3. شمارهٔ ۲۸۳روز غم اگر بکوتهی میگردد
  4. شمارهٔ ۲۸۴خر نیست کسی که از جهان ناز خرد
  5. شمارهٔ ۲۸۵اکسیر نظر ورای تعلیم بود
  6. شمارهٔ ۲۸۶آسوده بود هر که کم آزار بود
  7. شمارهٔ ۲۸۷با خلق خدا نمیتوان غوغا کرد
  8. شمارهٔ ۲۸۸آنان که اساس کار بر خلق نهند
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.