پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۶۵

هرگاه که شمع قامتم میسوزد

هر لحظه بصد ملامتم میسوزد

از دیده برفت و حسرت دیدارش

داغیست که تا قیامتم میسوزد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۷بر چرخ نه هر ستاره یی زهره بود
  2. شمارهٔ ۲۶۸عیش و طرب از مایه هستی خیزد
  3. شمارهٔ ۲۶۹ایسرو سهی هر که هوای تو کند
  4. شمارهٔ ۲۷۰در بحر غم تو عالمی جان دادند
  5. شمارهٔ ۲۷۱ای جان جهان تن تو را درد مباد
  6. شمارهٔ ۲۷۲عشقت که زغم رشته جانم گسلد
  7. شمارهٔ ۲۷۳آن تنگ دهن که غنچه حیرانش شد
  8. شمارهٔ ۲۷۴جان بهر غمست و بیغم امکان نبود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.