پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۹

دل کز تو پریچهره مشوش باشد

افغان نکند گرچه در آتش باشد

گر گفت سگ تو ام مگو او سگ کیست

شاید که دلی بدانقدر خوش باشد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۶۱دل آینه دار ترک و تاجیک بود
  2. شمارهٔ ۲۶۲اهلی که ره علم و هنر میسپرد
  3. شمارهٔ ۲۶۳هر کو غم آنسرو سرافراز خرید
  4. شمارهٔ ۲۶۴گر کشته شویم بر تو باری نرسد
  5. شمارهٔ ۲۶۵هرگاه که شمع قامتم میسوزد
  6. شمارهٔ ۲۶۶هرگز دلم از عشق پشیمان نشود
  7. شمارهٔ ۲۶۷بر چرخ نه هر ستاره یی زهره بود
  8. شمارهٔ ۲۶۸عیش و طرب از مایه هستی خیزد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.