پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵۱

از دل چو دمی غم تو بیرون نرود

از دیده چگونه رود جیحون نرود

کان نمکی و در دل مجروحی

خوناب ز چشم خونفشان چون نرود؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۳طاوس اگر بجلوه پر باز کند
  2. شمارهٔ ۲۵۴آن شمع دمی ز چشم روشن نرود
  3. شمارهٔ ۲۵۵هر دل که درو مهر کسی ریش کند
  4. شمارهٔ ۲۵۶تا دل غم جان داشت بدلبر نرسید
  5. شمارهٔ ۲۵۷در هودج عشق عقل واپس نرسد
  6. شمارهٔ ۲۵۸گاهم ره بتخانه نکو می‌آید
  7. شمارهٔ ۲۵۹دل کز تو پریچهره مشوش باشد
  8. شمارهٔ ۲۶۰کس نیست که کشته ایماه نشد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.