پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۳۷

گاهیم بعشق و مستی آموخته اند

گاهی نظر از مراد دل دوخته اند

تا کی مس من بکیمیایی نرسد

باری بهزار کوره ام سوخته اند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۹تا کی غم دل عاشق بی بخت خورد
  2. شمارهٔ ۲۴۰تا چند چنین عهد شکن خواهی بود
  3. شمارهٔ ۲۴۱خاک قدم تو نافه چین ارزد
  4. شمارهٔ ۲۴۲آمد غم دل که آب آدم ببرد
  5. شمارهٔ ۲۴۳آنشمع دمی ز چشم روشن نرود
  6. شمارهٔ ۲۴۴آنی که حسد مه از صفای تو برد
  7. شمارهٔ ۲۴۵گر سینه ما چاک ز نظاره بود
  8. شمارهٔ ۲۴۶مشتاق تو فردوس برین را چکند
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.