پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۹

می خور که حیات جاودانت بدهند

وز صد چو سکندری امانت بدهند

دریاب حیات نقد و ضایع مگذار

کاینت برود ز دست و آنت ندهند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۳۱گر حسن چون حسن شیرین ننمود
  2. شمارهٔ ۲۳۲زان چشم سیه که دل سیه میگردد
  3. شمارهٔ ۲۳۳تا دست بود در وفا خواهم زد
  4. شمارهٔ ۲۳۴هر چند دلم بوصل فایز نشود
  5. شمارهٔ ۲۳۵هر چند دلم زعشق آزار کشید
  6. شمارهٔ ۲۳۶طالب که دلش در پی مطلوب بود
  7. شمارهٔ ۲۳۷گاهیم بعشق و مستی آموخته اند
  8. شمارهٔ ۲۳۸در آتش پدر نگاه لیلی چون کرد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.