پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۷

گر دل ز غبار غم درون پاک کند

وین گرد بلا روی بر افلاک کند

در کاخ فلک نگنجد از بسیاری

شاید که دل چرخ فلک چاک کند

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۹می خور که حیات جاودانت بدهند
  2. شمارهٔ ۲۳۰چشم بد کس بچشم مستت نرسد
  3. شمارهٔ ۲۳۱گر حسن چون حسن شیرین ننمود
  4. شمارهٔ ۲۳۲زان چشم سیه که دل سیه میگردد
  5. شمارهٔ ۲۳۳تا دست بود در وفا خواهم زد
  6. شمارهٔ ۲۳۴هر چند دلم بوصل فایز نشود
  7. شمارهٔ ۲۳۵هر چند دلم زعشق آزار کشید
  8. شمارهٔ ۲۳۶طالب که دلش در پی مطلوب بود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.