شمارهٔ ۲۲۰

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۲۲خوش آنکه دمی زمانه یارم باشد
2. شمارهٔ ۲۲۳تا خنده زنان لبت به بستان آمد
3. شمارهٔ ۲۲۴تا کی ستمت بر دل نا شاد رسد
4. شمارهٔ ۲۲۵هر کس که به دقن بدندان نگزید
5. شمارهٔ ۲۲۶ایساقی جان که جای فدای تو بود
6. شمارهٔ ۲۲۷گر دل ز غبار غم درون پاک کند
7. شمارهٔ ۲۲۸در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
8. شمارهٔ ۲۲۹می خور که حیات جاودانت بدهند