شمارهٔ ۲۲۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۲۲۴تا کی ستمت بر دل نا شاد رسد
2. شمارهٔ ۲۲۵هر کس که به دقن بدندان نگزید
3. شمارهٔ ۲۲۶ایساقی جان که جای فدای تو بود
4. شمارهٔ ۲۲۷گر دل ز غبار غم درون پاک کند
5. شمارهٔ ۲۲۸در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
6. شمارهٔ ۲۲۹می خور که حیات جاودانت بدهند
7. شمارهٔ ۲۳۰چشم بد کس بچشم مستت نرسد
8. شمارهٔ ۲۳۱گر حسن چون حسن شیرین ننمود