پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲۴

تا کی ستمت بر دل نا شاد رسد

فریاد کنیم و از تو بیداد رسد

بر ناله و فریاد دلم پیک اجل

فریاد رس است گر بفریاد رسد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۲۶ایساقی جان که جای فدای تو بود
  2. شمارهٔ ۲۲۷گر دل ز غبار غم درون پاک کند
  3. شمارهٔ ۲۲۸در عشق تو کس جز رخ زردش نرسد
  4. شمارهٔ ۲۲۹می خور که حیات جاودانت بدهند
  5. شمارهٔ ۲۳۰چشم بد کس بچشم مستت نرسد
  6. شمارهٔ ۲۳۱گر حسن چون حسن شیرین ننمود
  7. شمارهٔ ۲۳۲زان چشم سیه که دل سیه میگردد
  8. شمارهٔ ۲۳۳تا دست بود در وفا خواهم زد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.