پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

غزلیات

شمارهٔ ۶۳۰

حسن کس از دلم آن شکل و شمایل نبرد

مرهم درد توام وصل کس از دل نبرد

هیچ دل جان نبرد از غم عشق تو برون

هیچکس کشتی ازین ورطه بساحل نبرد

دل هر کس که قبول تو نشد مقبل نیست

حسن مقبول تو غیر از دل قابل نبرد

عشرت همنفسان ناله من ماتم کرد

هیچ عاقل من دیوانه به محفل نبرد

بار در کعبه دل یافت بخدمت اهلی

هرکه خدمت نکند بار بمنزل نبرد

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۶۳۲گرچه اشک من خبر از بی‌گناهی می‌دهد
  2. شمارهٔ ۶۳۳در ره دوست که باشد؟ که جفایی نکشد
  3. شمارهٔ ۶۳۴مرا دردی است کز درمان کس تسکین نخواهد شد
  4. شمارهٔ ۶۳۵گر کشد گاهی عنان از ناز و میل ما کند
  5. شمارهٔ ۶۳۶به هر ناجنس چون طوطی دل ما کی سخن دارد
  6. شمارهٔ ۶۳۷لبت از روزه چرا خشک چو عناب شود
  7. شمارهٔ ۶۳۸با من رقیب دون کسی از همدمی نشد
  8. شمارهٔ ۶۳۹ای شاه حسن آنکه ترا تخت و تاج داد
همه‌ی غزلیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.